Οι ελαττώματα σπάνια προέρχονται από μία μόνο εργασία
Ένα κουτί ρολογιού διέρχεται από περισσότερες εργασίες από όσες πιστεύουν οι περισσότεροι άνθρωποι εκτός του κλάδου. Η αποκοπή, η κατεργασία με CNC ή η εμβολοθλάση, η επεξεργασία των ακμών, η λείανση, η διάτρηση και η ενσφήνωση, η επιφανειακή επεξεργασία και οι τελικοί έλεγχοι διαστάσεων αφήνουν όλες τους ένα σημάδι στο εξάρτημα. Όταν εμφανίζεται ένα ελάττωμα στο τέλος της γραμμής, το ένστικτο είναι να κατηγορηθεί η τελευταία εργασία. Αυτό το ένστικτο είναι συνήθως λανθασμένο. Μια γρατζουνιά που βρίσκεται μετά τη λείανση μπορεί να ξεκίνησε στο σύστημα στερέωσης κατά τη μηχανική κατεργασία. Μια σφιχτή τοποθέτηση του σωλήνα του κρουνιού μπορεί να οφείλεται σε ένα βήμα διάτρησης που απέκλινε. Η μείωση των ελαττωμάτων στην παραγωγή κουτιών ρολογιών λειτουργεί καλύτερα όταν κάθε εργασία αντιμετωπίζεται ως πιθανή πηγή, όχι ως ξεχωριστό νησί.
Το πρακτικό σημείο εκκίνησης είναι ένας χάρτης ελαττωμάτων. Καταγράψτε τους τρόπους αποτυχίας που έχουν σημασία για το σχεδιασμό του κουτιού: διαστατικές αποκλίσεις εκτός ορίων σε κρίσιμες συναρμογές, γρατζουνιές στην επιφάνεια, ακμές με θραύσματα, φούσκες στο επίστρωμα, ζημιά στα σπειρώματα και αισθητική αντιστοιχία μετά την τελική επεξεργασία. Στη συνέχεια, εντοπίστε την προέλευση καθενός από αυτά κατά μήκος της διαδικασίας. Ένας χάρτης ελαττωμάτων μετατρέπει ένα ασαφές πρόβλημα ποιότητας σε ένα σύνολο σημείων ελέγχου.
Οι διαστατικές ανοχές αποτελούν την πρώτη άμυνα
Τα περισσότερα λειτουργικά ελαττώματα του κουτιού είναι διαστατικά πριν γίνουν οπτικά. Ένα κουτί που δεν μπορεί να υποδεχτεί ένα κρύσταλλο, ένα πίσω κάλυμμα που δεν τοποθετείται σωστά, ένας σωλήνας κορώνας που προκαλεί πρόβλημα κίνησης ή μια γωνία που στηρίζεται ανομοιόμορφα σε μια ταινία δείχνουν όλα πρόβλημα συσσώρευσης ανοχών. Οι κρίσιμες συναρμογές σε ένα ρολόι κουτί συνήθως διατηρούνται σε ±0,05 mm ή ακόμη πιο αυστηρά, ενώ οι γενικές ανοχές στις προδιαγραφές υποβολής χρονομέτρων κυμαίνονται περίπου στα ±100 μm. Αυτοί οι αριθμοί δεν αποτελούν μάρκετινγκ. Είναι η γεωμετρία πάνω στην οποία βασίζεται κάθε επόμενη εργασία.
Η κατεργασία με CNC φρέζα παρέχει άμεσο έλεγχο του βάθους των υποδοχών, της θέσης των οπών και των βηματικών χαρακτηριστικών. Η εκτύπωση (stamping) μπορεί να δημιουργήσει αποτελεσματικά τα προϊόντα-κενά των περιβλημάτων, αλλά απαιτεί προσοχή στο φαινόμενο της ελαστικής ανάκαμψης (springback) και της φθοράς των καλουπιών. Σε και τις δύο μεθόδους, η σταθερότητα της συσκευής στερέωσης (fixture) έχει μεγαλύτερη σημασία από την ετικέτα του μηχανήματος. Μια συσκευή στερέωσης με μικρή εκκεντρότητα (runout) μπορεί να περάσει τον έλεγχο του πρώτου αντιτύπου, αλλά να παρεκκλίνει κατά τη διάρκεια μακράς παραγωγικής σειράς. Ο έλεγχος των διαστάσεων κατά τη διάρκεια της κατεργασίας (in-process gauging), σε καθορισμένα χρονικά διαστήματα, εντοπίζει αυτήν την παρέκκλιση προτού μετατραπεί σε πρόβλημα ολόκληρης παρτίδας.
Η τελική επεξεργασία της επιφάνειας ενισχύει ή κρύβει τα σημάδια της κατεργασίας
Η λείανση (polishing) και η βούρτσισμα (brushing) δεν δημιουργούν μια τέλεια επιφάνεια από μια τραχιά. Αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο τα υπάρχοντα σημάδια εμφανίζονται υπό το φως. Ένα κατευθυνόμενο σημάδι εργαλείου από τη φρέζα μπορεί να εξαφανιστεί κάτω από μια επιφάνεια βούρτσισματος, ή μπορεί να μετατραπεί σε ορατή σκιά μετά τη λείανση. Τα στρογγυλεμένα άκρα (edge breaks) αποτελούν έναν άλλο παράγοντα που επηρεάζεται από την τελική επεξεργασία. Ένα πολύ μικρό στρογγυλεμένο άκρο αφήνει μια οξεία γωνία που μπορεί να πιάσει το δέρμα ή το ύφασμα. Ένα πολύ μεγάλο στρογγυλεμένο άκρο εξασθενεί το προφίλ του περιβλήματος και αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο το εξάρτημα εφάπτεται στον ιμάντα.
Η επιφανειακή επεξεργασία προσθέτει δικό της επίπεδο κινδύνου. Η επιμετάλλωση και η επίστρωση με PVD μπορούν να ενισχύσουν μια γρατζουνιά ή μια κατεύθυνση λείανσης που ήταν αόρατη στο γυμνό μέταλλο. Μια φυσαλίδα κάτω από την επιμετάλλωση αποτελεί τοπική απώλεια πρόσφυσης, και μόλις εμφανιστεί, το εξάρτημα δεν μπορεί να επανεπεξεργαστεί για να καταστεί αποδεκτό. Το σημείο ελέγχου βρίσκεται στο προηγούμενο στάδιο: η προετοιμασία της επιφάνειας, η χημεία του λουτρού και η πειθαρχία στη χειριστική διαδικασία. Ένα καθαρό και σταθερό εργαστηριακό περιβάλλον δεν είναι απλώς μια αισθητική λεπτομέρεια· είναι απαίτηση της διαδικασίας για τη διατήρηση συνεκτικότητας των τελικών επιφανειών.
| Τύπος Ελαττώματος | Κοινή Πηγή | Σημείο Ελέγχου | Προσέγγιση Ελέγχου |
|---|---|---|---|
| Διαστατική απόκλιση από τις προδιαγραφές | Φθορά εργαλείου, ανομοιομορφία στήριξης | Μετά την κατεργασία | Ενδιάμεση μέτρηση, έλεγχοι στήριξης |
| Γρατζουνιά στην επιφάνεια | Χειρισμός, λείανση | Μετά την τελική επεξεργασία | Πρωτόκολλο χειρισμού, έλεγχος στρογγυλοποίησης ακμών |
| Φυσαλίδα επιμετάλλωσης | Χημεία λουτρού, προετοιμασία επιφάνειας | Μετά την επιμετάλλωση | Παρακολούθηση λουτρού, έλεγχος προεπεξεργασίας |
| Ζημιά στα σπειρώματα | Διάτρηση, αφαίρεση ακμών | Μετά την ενσωμάτωση σπειρώματος | Γαύμα σπειρώματος, έγκριση πρώτου δείγματος |
Ο πίνακας δεν είναι πλήρης κατάλογος. Δείχνει πώς κάθε τύπος ελαττώματος έχει φυσικό σημείο ελέγχου και προσέγγιση ελέγχου που ταιριάζει στην εκτέλεση της λειτουργίας.
Ο εισερχόμενος, ο ενδιάμεσος και ο εξερχόμενος έλεγχος εκτελούν διαφορετικές εργασίες
Ένας μόνος τελικός έλεγχος δεν μπορεί να εντοπίσει όλα τα προβλήματα. Ο εισερχόμενος έλεγχος ελέγχει την ποιότητα του αρχικού υλικού, την κατάσταση της ράβδου και τις διαστάσεις του ατελούς κομματιού. Ο ενδιάμεσος έλεγχος εντοπίζει αποκλίσεις ενώ το εξάρτημα μπορεί ακόμη να διορθωθεί. Ο εξερχόμενος έλεγχος επιβεβαιώνει ότι το τελικό εξάρτημα πληροί το σχέδιο και το καθορισμένο πρότυπο εμφάνισης. Κάθε στάδιο έχει διαφορετική αποστολή, και η συγχώνευσή τους σε έναν μόνο τελικό έλεγχο αυξάνει συνήθως το ποσοστό διαφυγής.
Εισερχόμενος: πιστοποίηση υλικού, έλεγχος σκληρότητας ή κατάστασης, μέγεθος ατελούς κομματιού.
Ενδιάμεσος: κρίσιμες διαστάσεις μετά την κατεργασία, κατάσταση ακμών μετά την αφαίρεση ακμών, προετοιμασία επιφάνειας πριν από την επιμετάλλωση.
Εξερχόμενο: τελικές διαστάσεις, έλεγχος με μετρητικό πείρο, οπτικός έλεγχος υπό ελεγχόμενο φωτισμό, προστασία συσκευασίας.
Για την κατασκευή κουτιών ρολογιών, το ενδιάμεσο στάδιο αξίζει τη μεγαλύτερη προσοχή. Μία διάσταση που αποκλίνει κατά τη φρεζαριστική επεξεργασία μπορεί να διορθωθεί πριν από τη λείανση. Μία γρατζουνιά που εμφανίζεται κατά τη χειριστική επεξεργασία μπορεί να εντοπιστεί πριν από την επιμετάλλωση. Όσο αργότερα εντοπιστεί το ελάττωμα, τόσο περισσότερες εργασίες έχουν ήδη προσθέσει κόστος στο εξάρτημα.
Ένα ελάττωμα παρτίδας στην άκρη και το οποίο αποκάλυψε
Μία αποαισθητοποιημένη περίπτωση από ένα έργο κουτιών ρολογιών: μία παρτίδα κουτιών από ανοξείδωτο χάλυβα έδειξε ασυνεπείς διαστάσεις στις άκρες μετά τη λείανση. Οι διαστάσεις από τη φρεζαριστική επεξεργασία ήταν εντός των ορίων ανοχής. Το βήμα της λείανσης φαινόταν αποδεκτό αυτό καθεαυτό. Η μεταβλητότητα οφειλόταν σε ένα σφιγκτήρα που είχε αναπτύξει μικρή αξονική απόκλιση (runout) κατά τη διάρκεια μακράς κύκλου λειτουργίας. Αυτή η απόκλιση άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο η άκρη ερχόταν σε επαφή με το εργαλείο τελικής επεξεργασίας, οπότε ορισμένα εξαρτήματα έλαβαν ελαφρώς πιο έντονη επεξεργασία της άκρης από άλλα.
Η διόρθωση δεν ήταν μια νέα διαδικασία λείανσης. Το εργαστήριο πρόσθεσε έναν έλεγχο της συσκευής στερέωσης πριν από την τελική κατεργασία, ένα βήμα επανακέντρωσης και έναν ελεγχο-διαστάσεων μετά την κατεργασία. Ένα δείγμα του πρώτου τεμαχίου παρέμεινε στον πάγκο ως φυσικό πρότυπο για την κατάσταση των ακμών. Το μάθημα είναι απλό: τα ελαττώματα στις ακμές συχνά ξεκινούν πριν από το στάδιο της τελικής κατεργασίας, και ο έλεγχος της συσκευής στερέωσης είναι φθηνότερος από μια παρτίδα επανεργασίας.
Οι μικρές και οι μεγάλες παρτίδες απαιτούν το ίδιο πρότυπο.
Οι μικρές παρτίδες έχουν υψηλότερη τιμή ανά μονάδα, επειδή το κόστος ρύθμισης και των εργαλείων κατανέμεται σε λιγότερα τεμάχια. Αυτό είναι ένα κλίμακα τιμών, όχι μια διαφορά στο πρότυπο ποιότητας. Η ίδια πειθαρχία ελέγχου πρέπει να εφαρμόζεται τόσο σε μια μικρή όσο και σε μια μεγάλη παρτίδα. Μια μικρή παρτίδα δεν αποτελεί δικαιολογία για την παράλειψη της ενδιάμεσης μέτρησης. Μια μεγάλη παρτίδα δεν είναι λόγος για χαλάρωση του τελικού ελέγχου.
Για τις μάρκες που προμηθεύονται κασέτες ρολογιών, είναι χρήσιμο να καθορίζονται οι κρίσιμες συναρμογές, το εύρος απόστασης ακμής, ο στόχος επεξεργασίας επιφάνειας και τα σημεία ελέγχου που αντιστοιχούν στο σχέδιο της κασέτας. Ένα σχέδιο που αναφέρει τις ανοχές και τα σημεία ελέγχου παρέχει στον ειδικό κατασκευής ένα σαφές πρότυπο για έλεγχο σε όλες τις παρτίδες. Η Burriva εργάζεται σε επίπεδο εξαρτήματος σε διαλόγους, κασέτες, μπρασελέτες και κλασίδια, με την παραγωγή κασετών ρολογιών να περιλαμβάνει CNC φρεζάρισμα, εμπρέσαρισμα, αυτοματοποιημένη λείανση, διαστασιακό έλεγχο και πολλαπλούς γύρους ελέγχου σε στάδια εισερχόμενων, ενδιάμεσων και εξερχόμενων προϊόντων. Διαχωρισμένες ροές εργασίας και έλεγχοι πρόσβασης σε αρχεία CAD διατηρούν τα αρχεία σχεδιασμού διαχωρισμένα ανά ρόλο εργασίας. Οι μάρκες που σχεδιάζουν ένα έργο κασέτας ρολογιού μπορούν να επικοινωνήσουν με την ομάδα για να συζητήσουν τις προδιαγραφές κασέτας, τις απαιτήσεις ανοχών και τα σημεία ελέγχου.
Περιεχόμενα
- Οι ελαττώματα σπάνια προέρχονται από μία μόνο εργασία
- Οι διαστατικές ανοχές αποτελούν την πρώτη άμυνα
- Η τελική επεξεργασία της επιφάνειας ενισχύει ή κρύβει τα σημάδια της κατεργασίας
- Ο εισερχόμενος, ο ενδιάμεσος και ο εξερχόμενος έλεγχος εκτελούν διαφορετικές εργασίες
- Ένα ελάττωμα παρτίδας στην άκρη και το οποίο αποκάλυψε
- Οι μικρές και οι μεγάλες παρτίδες απαιτούν το ίδιο πρότυπο.